Podstawy prawne i definicja

Zastępcza kara pozbawienia wolności jest środkiem stosowanym wobec osób, które nie wywiązały się z obowiązków wynikających z innych orzeczeń sądowych, takich jak grzywna czy ograniczenie wolności. W takich przypadkach sąd może zdecydować o zamianie niewykonanej kary na karę pozbawienia wolności.

Jest to środek ostateczny, stosowany gdy inne formy egzekucji kary okazały się nieskuteczne. Prawo przewiduje szereg mechanizmów pozwalających na uniknięcie bezpośredniego osadzenia w zakładzie karnym, jeśli istnieją ku temu uzasadnione przesłanki. Co istotnie również w przypadku, kiedy już doszło do osadzenia skazanego w zakładzie karnym celem odbycia karny pozbawienia wolności, możliwe jest jest wstrzymanie i opuszczenie więzienia.

Kodeks karny wykonawczy

Zgodnie z art. 75 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego, sąd ma możliwość wstrzymania wykonania tej kary pod pewnymi warunkami. Przepisy te mają na celu zapewnienie sprawiedliwości oraz uwzględnienie indywidualnej sytuacji skazanego.

Warto podkreślić, że przepisy wykonawcze szczegółowo regulują procedurę wstrzymania wykonania kary, określając zarówno formalne wymogi wniosku, jak i przesłanki merytoryczne, które sąd musi wziąć pod uwagę przy podejmowaniu decyzji. Istotne jest również to, że sąd ma obowiązek rozważyć wszystkie okoliczności sprawy, nie ograniczając się jedynie do argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę.

Przesłanki do zastosowania

Sąd może rozważyć wstrzymanie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności jeżeli skazany nie ponosi winy za niewykonanie orzeczonego środka karnego lub gdyby jego wykonanie było niecelowe bądź niewspółmierne do stopnia winy.

Do najczęstszych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania kary należą:

• Ciężka choroba skazanego wymagająca specjalistycznego leczenia
• Trudna sytuacja rodzinna, szczególnie gdy skazany jest jedynym opiekunem małoletnich dzieci
• Rozpoczęcie pracy zarobkowej dającej realną szansę na spłatę zobowiązań
• Podjęcie leczenia odwykowego lub terapii

Procedura składania wniosku

Aby rozpocząć proces wstrzymania wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności, skazany lub jego obrońca musi złożyć odpowiedni wniosek do sądu pierwszej instancji. Wniosek powinien być dobrze uzasadniony i poparty odpowiednimi dowodami.

Kluczowe znaczenie ma odpowiednie przygotowanie wniosku, który powinien zawierać nie tylko formalne elementy, ale przede wszystkim przekonującą argumentację. Warto skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który pomoże właściwie sformułować żądania i przedstawić argumenty.

Niezbędne dokumenty

Do najważniejszych dokumentów należą: kopia wyroku sądu, zaświadczenia lekarskie (jeśli stan zdrowia jest jedną z przesłanek), a także inne dokumenty potwierdzające trudną sytuację rodzinną lub materialną skazanego.

Szczególną uwagę należy zwrócić na aktualność i kompletność dokumentacji. Wszystkie zaświadczenia powinny być wydane przez uprawnione podmioty i zawierać jednoznaczne informacje potwierdzające okoliczności wskazane we wniosku. W przypadku dokumentacji medycznej wskazane jest dołączenie szczegółowej historii choroby i opinii specjalistów.

Czas trwania procesu

Proces rozpatrywania takiego wniosku może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, zależnie od obciążenia sądu i stopnia skomplikowania sprawy. Ważne jest również przestrzeganie terminów procesowych określonych przez przepisy prawa.

Na czas rozpatrzenia wniosku wpływa wiele czynników, w tym:

• Kompletność złożonej dokumentacji
• Konieczność przeprowadzenia dodatkowych dowodów
• Stanowisko prokuratury
• Obciążenie sądu innymi sprawami

Zasady decyzji sądu

Sąd podejmując decyzję o ewentualnym wstrzymaniu wykonania zastępczej kary kieruje się zarówno literą prawa jak i zasadami współmierności oraz celowości. Każda decyzja Sądu musi być dokładnie uzasadniona i oparta na konkretnych dowodach przedstawionych przez strony postępowania.

Szczególną wagę sąd przykłada do oceny prawdopodobieństwa osiągnięcia celów kary przy zastosowaniu alternatywnych środków. Istotne jest również przekonanie sądu o rzeczywistej woli skazanego do naprawienia wyrządzonej szkody i podporządkowania się rygorom prawa.

Kryteria oceny

• Stan zdrowia: Ciężka choroba może być podstawą do odroczenia lub zmiany formy odbycia kary. Szczególnie istotne są przypadki wymagające specjalistycznego leczenia niedostępnego w warunkach więziennych.
• Sytuacja rodzinna: Obowiązki rodzinne mogą wpłynąć na decyzję o formie odbycia kary, zwłaszcza gdy skazany jest jedynym żywicielem rodziny lub opiekunem osób zależnych.
• Społeczna szkodliwość czynu: Sąd analizuje czy kara nie jest nadmierna względem popełnionego czynu, biorąc pod uwagę okoliczności jego popełnienia i postawę sprawcy po wyroku.

Dodatkowe środki oddziaływania wychowawczego

Sąd może zobowiązać skazanego do wykonywania określonych obowiązków. Do najczęściej stosowanych środków należą:

• Obowiązek podjęcia lub kontynuowania leczenia
• Zobowiązanie do podjęcia pracy zarobkowej
• Nakaz uczestnictwa w programach korekcyjno-edukacyjnych
• Określenie sposobu i terminu naprawienia szkody

Potencjalne ryzyka i sposoby ich minimalizacji

Prawidłowe przygotowanie dokumentacji oraz właściwe przedstawienie swojej sytuacji przed sądem to kluczowe elementy minimalizujące ryzyko negatywnej decyzji. Warto również korzystać z pomocy profesjonalnych pełnomocników prawnych posiadających doświadczenie w tego typu sprawach.

Istotne jest również zrozumienie, że wstrzymanie wykonania kary nie oznacza jej darowania. Skazany musi być świadomy konsekwencji naruszenia warunków określonych przez sąd i aktywnie współpracować w realizacji nałożonych obowiązków.

Kolejne kroki po otrzymaniu decyzji sądu

Pomyślna decyzja o wstrzymaniu wykonywania zastępczej kary oznacza konieczność ścisłego przestrzegania warunków określonych przez sąd. Należy pamiętać, że uchybienie tym warunkom może prowadzić do cofnięcia tej decyzji i natychmiastowego wdrożenia pierwotnej formy odbycia kary więzienia.

W przypadku otrzymania pozytywnej decyzji, kluczowe jest:

• Dokładne zapoznanie się z treścią postanowienia i wszystkimi nałożonymi obowiązkami
• Skrupulatne dokumentowanie realizacji nałożonych zobowiązań
• Regularne kontakty z wyznaczonym kuratorem sądowym
• Niezwłoczne informowanie sądu o wszelkich istotnych zmianach sytuacji życiowej

Warto pamiętać, że instytucja wstrzymania wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności jest szansą na uniknięcie osadzenia w zakładzie karnym. Wymaga jednak od skazanego odpowiedzialności i determinacji w wypełnianiu nałożonych obowiązków.

Artykuł Wstrzymanie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności – procedura i przesłanki pochodzi z serwisu Kancelaria Adwokacka Wrocław.

Definicja i cel odroczenia kary pozbawienia wolności

Odroczenie kary pozbawienia wolności to instytucja prawa karnego, która pozwala na odbycie kary przez skazanego w późniejszym terminie. Mogą z niej skorzystać osoby wobec których został wydany prawomocny wyrok skazujący na karę pozbawienia wolności, jeśli ich szczególna sytuacja życiowa uzasadnia odroczenie w czasie wykonanie kary. Instytucja odroczenia wykonania kary ma na celu umożliwienie skazanemu rozwiązania problemów, które uniemożliwiają mu natychmiastowe odbycie kary, takich jak leczenie choroby czy uregulowanie spraw rodzinnych. W ten sposób instytucja odroczenia daje skazanemu szansę na poprawę swojej sytuacji życiowej przed odbyciem kary pozbawienia wolności.

Różnica między odroczeniem a zawieszeniem wykonania kary

Zawieszenie wykonania kary to inna instytucja prawa karnego, która również pozwala na czasowe wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności. Główna różnica między odroczeniem a zawieszeniem polega na tym, że zawieszenie ma charakter warunkowy i może zostać cofnięte, jeśli skazany nie spełni określonych warunków, takich jak przestrzeganie prawa czy poddanie się nadzorowi kuratora. W przypadku odroczenia wykonania kary, skazany nie musi spełniać żadnych dodatkowych warunków. Wniosek o zawieszenie wykonania kary może być złożony przez skazanego, jego obrońcę lub prokuratora.

Odroczenie obligatoryjne i fakultatywne – kluczowe różnice

Obligatoryjne odroczenia wykonania kary jest nakazane przez sąd w przypadku wystąpienia określonych przesłanek, takich jak ciężka choroba skazanego. Sąd ma obowiązek udzielić skazanemu odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności, w sytuacji, gdy skazany cierpi na ciężką chorobę psychiczną lub inną ciężką chorobę uniemożliwiającą wykonanie kary w warunkach izolacji. Za ciężką chorobę uznaje się stan, w którym umieszczenie skazanego w warunkach izolacji więziennej, mogłoby spowodować zagrożenie dla jego życia lub zdrowia. Podstawą do wydania rozstrzygnięcia, jest opinia lekarska. Skazany winien do wniosku o odroczenie wykonania kary, dołączyć dokumentację medyczną, potwierdzającą stan zdrowia.

W przypadku fakultatywnego odroczenia wykonania kary, sąd ma swobodę decydowania o odroczeniu na podstawie indywidualnej oceny sytuacji skazanego. Sąd może odroczyć wykonanie kary pozbawienia wolności, nie będąc jednak do tego zobowiązany w sytuacji, gdy:
• natychmiastowe wykonanie kary spowoduje dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki,
• osoba skazana jest w ciąży,
• w okres do 3 lat po urodzeniu dziecka, jeżeli osoba skazana samotnie sprawuje opiekę nad dzieckiem,
• zakład karny w którym skazany ma odbywać karę pozbawienia wolności jest nadmiernie przeludniony.

Przesłanka zbyt ciężkich skutków oznacza sytuację, w której natychmiastowe wykonanie kary spowoduje nieodwracalne, oczywiście krzywdzące zmiany na szkodę skazanego lub jego rodziny. Do przykładowych sytuacji należy zaliczyć:
– potrzebę ukończenia szkoły przez skazanego,
– potrzebę uregulowania spraw zawodowych, finansowych i osobistych skazanego,
– potrzebę zabezpieczenia finansowego dla najbliższych członków rodziny skazanego,
– potrzebę opieki nad ciężko chorym, kalekim lub starszym członkiem rodziny, której poza skazanym nie jest w stanie zapewnić inna osoba.

Przesłanki fakultatywnego odroczenia są zatem bardziej elastyczne i zależą od konkretnej sytuacji skazanego.

Jak uzyskać odroczenie wykonania kary?

W tej części omówimy proces składania wniosku o odroczenie wykonania kary, w jaki sposób sąd może odroczyć wykonanie kary oraz jak przygotować wniosek o odroczenie wykonania. Przedstawimy również rolę adwokata w procesie odroczenia kary oraz sytuacje, w których sąd musi odroczyć wykonanie kary.

Jak napisać wniosek o odroczenie wykonania kary?

Skazany, który jeszcze nie rozpoczął odbywania kary pozbawienia wolności, ma prawo złożyć wniosek o odroczenie wykonania kary do sądu, który wydał wyrok skazujący. Przygotowanie wniosku o odroczenie wykonania kary wymaga zebrania odpowiednich dokumentów oraz uzasadnienia przesłanek odroczenia. Wniosek skazanego powinien zawierać informacje o jego sytuacji życiowej, zdrowotnej oraz innych okolicznościach, które uzasadniają odroczenie wykonania kary. Ważne jest również, aby wniosek o odroczenie wykonywania kary był oparty na konkretnych przesłankach, takich jak ciężka choroba, opieka nad małoletnim dzieckiem czy trudna sytuacja materialna.

Ważne jest również odpowiednie udokumentowanie wniosku przez dołączenie dowodów potwierdzających ciężką chorobę i proces leczenia, trudną sytuację materialną czy konieczność podjęcia opieki nad osobą bliską. Wniosek skazanego o odroczenie kary podlega opłacie sądowej w wysokości 80 zł. Opłatę sądową można uiścić w kasie sądu lub przelewem na rachunek Sądu, który wydał wyrok skazujący w I instancji. W tytule opłaty należy podać imię i nazwisko skazanego, sygnaturę sprawy pod jaką toczyło się postępowanie karne oraz wskazanie, że jest to opłata od wniosku o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności.

Czy wniosek o odroczenie wykonywania kary wstrzymuje jej natychmiastowe wykonanie przez Sąd?

W aktualnym stanie prawnym samo złożenie wniosku o odroczenie wykonania kary nie wstrzymuje jej wykonania automatycznie. Skazany może jednak składając wniosek odroczenie wykonania kary zawrzeć prośbę o wstrzymanie zarządzenia wykonania kary do czasu rozpatrzenia jego wniosku o odroczenie. Uwzględnienie wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania kary da mu gwarancję, że do do czasu wydania przez Sąd postanowienia w sprawie o odroczenie nie trafi do zakładu karnego.

Adwokat ds. odroczenie wykonania kary

Rola adwokata w procesie odroczenia kary może okazać się nieodzowna. Adwokat ds. odroczenia wykonania kary może pomóc skazanemu w przygotowaniu wniosku oraz reprezentować go przed sądem. Adwokat w sprawie o odroczenie wykonania kary może również doradzić skazanemu, jakie przesłanki są najbardziej istotne w jego przypadku oraz wskazać jakie przedstawić sądowi dowody, aby uzyskać zgodę na odroczenie. Współpraca z adwokatem może zwiększyć szanse na uzyskanie odroczenia wykonania kary.

Przesłanki do odroczenia wykonania kary

W tej części omówimy przesłanki odroczenia wykonania kary, które sąd bierze pod uwagę przy decyzji o odroczeniu. Przedstawimy wpływ stanu zdrowia skazanego, przeludnienia zakładów karnych oraz innych przesłanek fakultatywnego odroczenia na decyzje sądu.

Stan zdrowia skazanego jako przesłanka do odroczenia

Stan skazanego może być istotnym argumentem za odroczeniem wykonania kary. W przypadku choroby skazanego lub ciężkiej choroby skazanego, sąd może uznać, że odroczenie kary jest konieczne ze względu na potrzebę leczenia lub opieki nad skazanym. W takich sytuacjach, sąd bierze pod uwagę dokumentację medyczną oraz opinie lekarzy specjalistów, które potwierdzają stan zdrowia skazanego.

Przeludnienie zakładów karnych jako argument za odroczeniem

Przesłanka przeludnienia zakładów karnych może również wpłynąć na decyzję o odroczeniu wykonania kary. Przeludnienie zakładów karnych może prowadzić do problemów z zapewnieniem odpowiednich warunków dla skazanych, co może stanowić argument za odroczeniem kary. W takich przypadkach, sąd może uwzględnić sytuację w zakładach karnych oraz możliwość przeniesienia skazanego do innych placówek.

Konsekwencje odroczenia kary pozbawienia wolności

Odroczenie wykonywania kary może mieć istotny wpływ na życie skazanego. Dzięki temu, że sąd odroczył wykonanie kary, skazany ma możliwość kontynuowania swojego życia zawodowego, rodzinnego oraz społecznego. Natychmiastowe wykonanie kary powoduje bowiem przerwanie tych działań, co może prowadzić do utraty pracy, zerwania więzi rodzinnych czy społecznych. Odroczenie w czasie wykonaniu orzeczonej kary daje skazanemu szansę na poprawę swojego zachowania oraz uniknięcie negatywnych konsekwencji związanych z pobytem w zakładzie karnym.

Czy odroczenie kary może być cofnięte?

Sąd może cofnąć wcześniej udzielonego odroczenia wykonania kary, jeśli skazany nie wywiąże się z nałożonych na niego obowiązków lub jeśli jego zachowanie będzie nieodpowiednie. Przykładowo, jeśli skazany popełni kolejne przestępstwo, sąd może uznać, że udzielone odroczenie wykonania kary nie spełniło swojego celu i zdecydować o jego uchyleniu. W takim przypadku, skazany zostanie wezwany do odbycia kary pozbawienia wolności, a jego wcześniejsze odroczenie zostanie anulowane.

Warto zaznaczyć, że cofnięcie odroczenia kary nie jest automatyczne. Sąd ocenia każdą sytuację indywidualnie, biorąc pod uwagę okoliczności, w jakich doszło do naruszenia warunków odroczenia oraz stopień zagrożenia dla społeczeństwa. Skazany ma również prawo do przedstawienia swoich argumentów na rzecz utrzymania odroczenia kary.

Przykłady odroczenia wykonania kary we Wrocławiu

W tej części artykułu omówimy, jak odroczenie wykonania kary wygląda w praktyce, przybliżając konkretne przypadki odroczenia wykonania kary we Wrocławiu oraz wyjaśniając, jak długo może trwać łączny okres odroczenia. W praktyce, odroczenie wykonania kary we Wrocławiu może przybierać różne formy. Przykładowo, sąd może odroczyć wykonanie kary pozbawienia wolności na okres 6 miesięcy, jeśli skazany wykaże, że musi opiekować się chorym członkiem rodziny. Innym przypadkiem może być odroczenie wykonania kary na okres 12 miesięcy, jeśli skazany znajduje się w trakcie leczenia uzależnienia od alkoholu lub narkotyków i wykaże, że kontynuacja terapii jest niezbędna dla jego zdrowia i resocjalizacji.

Ważne jest, aby pamiętać, że odroczenie wykonania kary jest rozwiązaniem kompleksowym, które uwzględnia indywidualne okoliczności każdego przypadku. Sąd bierze pod uwagę zarówno interes skazanego, jak i dobro społeczeństwa, dążąc do znalezienia optymalnego rozwiązania.

Na jaki okres sąd odracza wykonanie kary?

Łączny okres odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności zależy od konkretnej sytuacji i okoliczności. Zgodnie z polskim prawem, sąd może odroczyć wykonanie kary na okres nie dłuższy niż 3 lata. Jednakże, w praktyce, sąd może wielokrotnie przedłużać odroczenie, jeśli uzna, że istnieją ważne przesłanki do tego. W takim przypadku, łączny okres odroczenia może być dłuższy niż 3 lata.

Warto zaznaczyć, że sąd może również zdecydować o natychmiastowym wykonaniu kary, jeśli uzna, że skazany nie wywiązuje się z nałożonych na niego obowiązków lub jego zachowanie stanowi zagrożenie dla społeczeństwa. W takiej sytuacji, rozpoczęcie wykonania kary nastąpi bez dalszego odroczenia.

Ważne! Jeżeli odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności nieprzekraczającej 1 roku pozbawienia wolności trwało łącznie 1 rok, wówczas skazany może ubiegać się o warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności. Wniosek taki jest bezpłatny.

Podsumowanie

W niniejszym artykule przedstawiliśmy kompleksowy przewodnik dotyczący odroczenia kary pozbawienia wolności. Omówiliśmy definicję i cel odroczenia kary, różnicę między odroczeniem a zawieszeniem wykonania kary oraz obligatoryjne i fakultatywne odroczenia. Następnie przedstawiliśmy proces uzyskania odroczenia kary, w tym rolę adwokata oraz sytuacje, w których sąd może odraczać wykonanie kary.

Przybliżyliśmy również przesłanki do odroczenia wykonania kary, takie jak stan zdrowia skazanego czy przeludnienie zakładów karnych.
W dalszej części artykułu omówiliśmy konsekwencje odroczenia kary pozbawienia wolności, w tym wpływ odroczenia na życie skazanego oraz możliwość cofnięcia odroczenia. Na koniec przedstawiliśmy praktyczne aspekty odroczenia kary, takie jak przykłady odroczenia wykonania kary we Wrocławiu oraz długość łącznego okresu odroczenia.

Mamy nadzieję, że ten artykuł dostarczył czytelnikom wartościowych informacji na temat odroczenia kary pozbawienia wolności oraz pozwolił zrozumieć, jak ten proces wygląda w praktyce. Pamiętaj, że każdy przypadek jest inny, a sąd uwzględnia indywidualne okoliczności skazanego oraz dobro społeczeństwa, dążąc do znalezienia optymalnego rozwiązania.

Artykuł Odroczenie kary pozbawienia wolności – Kompleksowy przewodnik po procedurach pochodzi z serwisu Kancelaria Adwokacka Wrocław.

Na czym polega kara ograniczenia wolności i jak jest wykonywana?

Kara ograniczenia wolności może polegać na:

• obowiązku świadczenia przez skazanego kontrolowanej, nieodpłatnej pracy społecznie użytecznej;
• potrącaniu skazanemu od 10 do 25% wynagrodzenia pracowniczego miesięcznie na cel społeczny ustalony przez sąd.

Wykonywanie prac społecznie użytecznych i potrącanie wynagrodzenia w ramach kary ograniczenia wolności może zostać przez sąd orzeczone łącznie, lub osobno. Kara ograniczenia wolności orzekana jest przez sąd w wymiarze od 1 miesiąca do 2 lat w godzinowym wymiarze do przepracowania od 20 do 40 godzin miesięcznie.

Po uprawomocnieniu się wyroku skazującego na karę ograniczenia wolności, sąd przesyła wyrok sądowemu kuratorowi zawodowemu, który kontaktuje się ze skazanym w celu ustalenia rodzaju, miejsca i terminu wykonywania prac społecznie użytecznych. W tym momencie bardzo ważne jest podanie przez skazanego aktualnego adresu do doręczeń korespondencji. Zmiana adresu skazanego w trakcie postępowania karnego lub po wydaniu wyroku i brak poinformowania o tym sądu może uniemożliwić kuratorowi zawodowemu skontaktowanie się ze skazanym. Należy pamiętać, że sąd doręcza korespondencję skazanemu na ostatni podany przez niego adres i to na skazanym ciąży obowiązek bieżącej informacji sądu o zmianie swojego adresu w trakcie wykonywania kary. Doręczenie korespondencji na nieaktualny adres, uznawane jest przez sąd za skuteczne, jeśli brak jest w aktach sprawy aktualizacji adresu przez skazanego.

Brak nawiązania kontaktu z kuratorem, spowodowany chociażby brakiem odbioru korespondencji z winy skazanego, może spowodować skierowanie przez kuratora do sądu wniosku o zamianę kary ograniczenia wolności na zastępczą karę pozbawienia wolności. Dzieje się tak w przypadku, gdy skazany:

• unika kontaktu z kuratorem i nie stawia się na jego wezwania;
• składa przed kuratorem oświadczenie o braku zgody na podjęcie się prac społecznych;
• nie podejmuje pracy w wyznaczonych przez kuratora terminach, lub w inny sposób uchyla się o wykonania ciążących na nim obowiązków wynikających z wyroku.

Po wpłynięciu do sądu wniosku sądowego kuratora zawodowego, wyznaczane jest posiedzenie sądowe, na które wzywany jest skazany, prokurator i zawodowy kurator sądowy. Jeśli sąd uzna, że skazany uchyla się od wykonania kary ograniczenia wolności, wydaje zarządzenie o zamianie tej kary na karę pozbawienia wolności. W sytuacji w której kara ograniczenia wolności została już przez skazanego w części wykonana, sąd zarządza wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze pozostałym do wykonania, przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności odpowiada karze dwóm dniom ograniczenia wolności. Oznacza to, że w przypadku pozostałej do odbycia kary ograniczenia wolności w wymiarze 6 miesięcy, skazany może trafić do zakładu karnego do odbycia kary 3 miesięcy pozbawienia wolności.

Co można zrobić w sytuacji w której skazany trafia do zakładu karnego, nie informując rodziny o problemach z wykonaniem kary ograniczenia wolności?

W sytuacji w której osoba najbliższa trafia do zakładu karnego z powodu zarządzenia przez sąd zastępczej kary pozbawienia wolności, pomocne może okazać się skorzystanie z pomocy profesjonalnego obrońcy, który będzie w stanie nie tylko dotrzeć do skazanego w zakładzie karnym i ustalić ze skazanym przebieg wykonywania kary, ale również ustalić czy w danej sytuacji możliwe jest podjęcie dodatkowych kroków takich jak złożenie zażalenia na postanowienie sądu lub wniosku o wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności. Wstrzymanie wykonania kary przez sąd powoduje zwolnienie skazanego z zakładu karnego, jednak nie w każdej sytuacji jest możliwe.

Co zrobić w sytuacji, w której wykonanie kary ograniczenia wolności jest niemożliwe lub napotyka na przeszkody?

Nie można wykluczyć przypadków w których po wydaniu wyroku skazującego okazuje się, że skazany nie jest w stanie wykonać kary ograniczenia wolności. Mogą za tym przemawiać różne względy, chociażby natury zdrowotnej. W takich przypadkach, aby uniknąć zamiany kary ograniczenia wolności wolności w karę pozbawienia wolności należy zwrócić się do sądu z wnioskiem o odroczenie wykonania kary lub udzielenie przez sąd przerwy w odbywaniu kary. Wniosek taki należy szczegółowo uzasadnić oraz dołączyć do niego dokumenty potwierdzające okoliczności podane we wniosku, np. dokumentację medyczną skazanego.

Sąd może przychylić się do wniosku skazanego i odroczyć wykonanie kary ograniczenia wolności na okres do 6 miesięcy, jeżeli uzna, że natychmiastowe wykonanie kary ograniczenia wolności pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki.

Jeżeli stan zdrowia skazanego stoi na przeszkodzie do wykonania kary ograniczenia wolności, sąd może zadecydować o udzieleniu skazanemu przerwy w odbywaniu kary do czasu ustania przeszkody.

Artykuł Czym jest zastępcza kara pozbawienia wolności? pochodzi z serwisu Kancelaria Adwokacka Wrocław.

Kradzież – kiedy jest przestępstwem?

Przestępstwo kradzieży można popełnić popełnić tylko umyślnie z zamiarem postąpienia z rzeczą jak właściciel. Sprawca nie musi skradzionej rzeczy włączać do swojego majątku, przestępstwo kradzieży będzie popełnione również wówczas, gdy sprawca rzecz skradzioną zamierza podarować innej osobie. Przestępstwa kradzieży nie można popełnić w stosunku do rzeczy powierzonej sprawcy lub przez niego znalezionej.

Czy kradzież z majątku wspólnego przez współmałżonka jest przestępstwem?

Zwrócić należy uwagę, że za rzecz cudzą orzecznictwo sądowe uznaje również rzeczy wchodzące w skład majątku wspólnego małżonków, co oznacza, że można zostać posądzonym przez współmałżonka o kradzież rzeczy wspólnej. Zgodnie z przyjętą przez sądy linią orzeczniczą małżonek, który mieniem ruchomym wchodzącym w skład majątku wspólnego obojga małżonków rozporządza jak własnym, czyniąc to wbrew wyraźnej woli drugiego małżonka, odpowiada za kradzież lub przywłaszczenie – w zależności od okoliczności działania sprawcy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 1957 r., sygn. II KO 83/57). W sytuacji, w której sprawca uważa, że ma prawo do rozporządzania mieniem pozostającym w jego posiadaniu, to brak jest umyślności w jego działaniu, a czyn przez niego popełniony powinien być oceniany przez pryzmat regulacji prawa cywilnego. Musi jednak zaistnieć w świadomości sprawcy przekonanie, że rozporządzenie mieniem należącym do majątku wspólnego nie spowoduje powiększenia jego majątku lub osoby trzeciej, kosztem majątku współmałżonka.

Jaka kara grozi za kradzież?

Możliwe konsekwencje przestępstwa przeciwko mieniu zostały opisane w rozdziale XXXV ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny. Kradzież jest czynem, który – w zależności od okoliczności, w jakich zostanie popełniony – może skutkować zarówno karą grzywny, jak i karą pozbawienia wolności do lat 25.

W polskim prawie karnym występują trzy typy kradzieży:

• typ uprzywilejowany, inaczej zwany wypadkiem mniejszej wagi zagrożony karą pozbawienia wolności od 1 miesiąca do 5 lat lub karą ograniczenia wolności lub grzywną;
• typ podstawowy zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat lub karą ograniczenia wolności lub grzywną;
• typ kwalifikowany, występujący przy kradzieży mienia, którego wartość w czasie popełnienia czynu przekracza 200.000,00 zł zagrożony karą pozbawienia wolności od 1 roku do 5 lat lub karą ograniczenia wolności lub grzywną;

W przypadku przestępstwa kradzieży można ubiegać się o warunkowe umorzenie postępowania, ale tylko w przypadku pojednania się z pokrzywdzonym, gdyż jest to przestępstwo zagrożone karą do 5 lat pozbawienia wolności. Przedawnienie karalności za przestępstwo kradzieży następuje po 10 latach od daty jego popełnienia.

Kiedy kradzież to wykroczenie, a kiedy jest przestępstwem?

Warto wiedzieć, że kradzież może stanowić także wykroczenie. Należy do czynów zabronionych, które określane są jako czyny przepołowione. Jest to grupa wykroczeń i przestępstw, których znamiona są zbieżne, a różnice między nimi wyznaczają dodatkowe, pojedyncze kryteria rzeczowe lub ocenne. Czyn przepołowiony to na przykład prowadzenie samochodu pod wpływem alkoholu, które stanowi wykroczenie, jeżeli sprawca miał od 0,2‰ do 0,5‰ etanolu we krwi, a powyżej tych wartości jest już przestępstwem i podlega odpowiedzialności karnej. Do czynów przepołowionych należą także te popełnione przeciwko mieniu. W ich przypadku kwalifikacja czynu zależna jest od wartości skradzionej rzeczy. Kradzież jest wykroczeniem wówczas, gdy wartość skradzionej rzeczy nie przekracza 800 zł.

Co grozi za kradzież, która jest wykroczeniem?

Zgodnie z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń, kto kradnie rzecz o wartości do 800 zł, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Jeżeli wartość skradzionej rzeczy przekroczy kwotę 800 zł, to popełnione zostaje przestępstwo. Warto wspomnieć, że latach 2016 – 2018 kradzież stanowiła wykroczenie, jeśli wartość skradzionych rzeczy nie przekraczała 1/4 minimalnego wynagrodzenia.

Kiedy kradzież to wykroczenie, sprawcy nie grozi kara pozbawienia wolności. Za popełnienie kradzieży kwalifikowanej jako wykroczenie grozi kara aresztu, kara ograniczenia wolności lub grzywna. Kara aresztu liczona jest w dniach w wymiarze od 5 do 30 dni aresztu. Karę grzywny wymierza się w wysokości od 20 do 5000 złotych. W sytuacji, w której za wykroczenie popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a takim jest niewątpliwie kradzież, wymierzono karę aresztu, orzeka się obok tej kary również grzywnę, chyba że orzeczenie grzywny nie byłoby celowe.

Czy wykroczenie, jakim jest zabór mienia o niskiej wartości, może mieć dalsze konsekwencje? Mandat za kradzież w sklepie najczęściej kończy sprawę. Sprawca wykroczenia jest traktowany jako osoba niekarana, ponieważ wykroczenia nie są rejestrowane w Krajowym Rejestrze Karnym. Zatem warto zadać sobie pytanie: kiedy kradzież to wykroczenie, a kiedy jest przestępstwem?

Czym grozi wielokrotna kradzież w sklepie?

Choć zabór mienia o wartości poniżej 800 zł uznawany jest zwykle za czyn zabroniony o niskiej szkodliwości, w pewnych okolicznościach może dojść do zmiany jego kwalifikacji. Przykładowo, wielokrotna kradzież w sklepie zostanie uznana za przestępstwo, jeśli łączna wartość skradzionych przedmiotów przekroczy kwotę 800 zł. Dowodem w takiej sprawie mogą być nagrania z monitoringu, a fakt, że każdorazowo sprawca przywłaszczał sobie artykuły o niewielkiej wartości, nie będzie stanowić okoliczności łagodzącej.

Czy można uniknąć kary za wykroczenie?

Można spotkać się z opinią, że kradnąc przedmioty o znikomej wartości, łatwo uniknąć kary za wykroczenie, ponieważ przy braku znamion przestępstwa policja odmawia poszkodowanym wszczęcia postępowania. Nie istnieje przepis, na mocy którego tego typu sprawy „z automatu” podlegają umorzeniu. Przeciwnie, zgodnie z art. 325b Kodeksu postępowania karnego, dochodzenie można prowadzić w każdej sprawie zagrożonej karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, a w przypadku zaboru mienia procedurze tej podlegają wszystkie szkody o wartości do 200 000 zł. Częste pytanie, od jakiej kwoty policja wszczyna dochodzenie, jest zatem bezzasadne – decyzja o postępowaniu w sprawie wykroczenia zależy od okoliczności i zawsze podejmowana jest indywidualnie.

Kto nie ponosi odpowiedzialności karnej za wykroczenie?

Nie popełnia wykroczenia osoba, której nie można przypisać winy w czasie popełnienia czynu. Niemożność przypisania winy następuje w przypadku:

• sprawcy, który nie ukończył 17 lat;
• sprawcy, który w czasie czynu był niepoczytalny z powodu np. upośledzeni umysłowego, choroby psychicznej;
• sprawcy, który pozostawał w uzasadnionym błędzie dotyczącym realizacji ustawowych znamion wykroczenia lub niezgodności popełnionego czynu z prawem;

Artykuł Kiedy kradzież to wykroczenie, a kiedy jest przestępstwem? pochodzi z serwisu Kancelaria Adwokacka Wrocław.

Etapy postępowania karnego

Postępowanie karne (sprawa karna) składa się z kilku etapów. Pierwszym etapem postępowania karnego jest postępowanie przygotowawcze. Prowadzone jest ono co do zasady przez organy ścigania, czyli policję i prokuraturę. Drugim etapem postępowania karnego jest postępowanie sądowe, które ma miejsce w sądzie po wpłynięciu do sądu aktu oskarżenia. Po wydaniu przez sąd wyroku i zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności, kary ograniczenia wolności lub kary grzywny rozpoczyna się etap postępowania karnego wykonawczego.

I etap – Postępowanie przygotowawcze

Podczas tego etapu organy ścigania zbierają dowody i utrwalają je w formie procesowej, aby móc je wykorzystać w sprawie karnej. Przeważającym dowodem uzyskiwanym przez organy ścigania na etapie postępowania przygotowawczego są zeznania świadków sporządzane w formie protokołów. Świadkowie przed przystąpieniem do ich przesłuchania są pouczani o możliwości odmowy zeznań oraz o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Podobnie dowodem w sprawie karnej jest protokół z przesłuchania podejrzanego. Organy ścigania zbierają i zabezpieczają również dowody rzeczowe takie jak dokumenty, nagrania z monitoringów, bilingi połączeń telefonicznych. Jeśli rozwiązanie sprawy karnej wymaga również wiedzy specjalistycznej z danej dziedziny powołuje się biegłych sądowych. Często na tym etapie sprawy karnej powoływani są biegli sądowi z zakresu psychiatrii, których zadaniem jest zbadanie stanu poczytalność osoby podejrzanej w czasie popełniania czynu zabronionego. Ten etap postępowania jest bardzo ważny pod kątem obrony osoby podejrzanej, dlaczego istotne jest, aby przez złożeniem wyjaśnień osoba podejrzana miała zagwarantowane przez organy ścigania prawo do skorzystania z pomocy adwokata.

Po zebraniu materiału dowodowego pozwalającego potwierdzić osobę sprawcy i fakt popełnienia przestępstwa, organy ścigania przedstawiają osobie podejrzanej zarzuty, a prokurator zatwierdza zakończenie postępowania przygotowawczego i kieruje do sądu akt oskarżenia, jeśli są ku temu wystarczające dowody.

II etap – Postępowania sądowe

Po skierowaniu przez prokuratora aktu oskarżenia do sądu, sprawa karna wkracza w fazę postępowania sądowego przed sądem. Sąd zapoznaje się ze zgromadzonymi w sprawie dowodami, zarządza przeprowadzenie rozprawy na której przesłuchuje świadków i oskarżonego oraz rozstrzyga, czy oskarżony faktycznie popełnił zarzucane mu w akcie oskarżenia przestępstwa, czy też jest niewinny. Na tym etapie sprawy karnej, oskarżony może składać wnioski o przeprowadzenie nowych dowodów z dokumentów, przesłuchania świadków oraz uczestniczyć w rozprawach sądowych. Sąd bada wszystkie dowody zgromadzone w sprawie ponieważ tylko sąd ma moc rozstrzygnąć, czy dana osoba popełniła przestępstwo i wymierzyć ewentualną karę pozbawienia wolności, ograniczenia wolności lub grzywnę.

Kiedy rozpoczyna się postępowanie karne i ile trwa?

Postępowanie karne (sprawa karna) rozpoczyna się w momencie powzięcia przez organy ścigania informacji o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Może ono zostać zainicjowane przez osoby, organy lub instytucje, które złożą na policji lub w prokuraturze zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Fazę postępowania przygotowawczego w której organy ścigania sprawdzają, czy doszło do popełnienia przestępstwa, nie wskazując jeszcze, kto miałby je popełnić nazywa się postępowaniem w sprawie. Fazę w której sprawca przestępstwa jest już znany nazywa się postępowaniem przeciwko osobie. Faza ta następuje z chwilą, kiedy prokurator przedstawia osobie podejrzanej zarzuty, czyli przedstawia mu opis czynu przestępczego, którego podejrzany się dopuścił wskazując datę, sposób działania sprawcy oraz przepis karny, który stanowi dane przestępstwo. Na tym etapie podejrzany może odmówić składania wyjaśnień i zażądać obecności adwokata.

Jak sprawdzić czy toczy się postępowanie sądowe (karne) przeciwko danej osobie?

W sytuacji, w której podejrzewamy, że ktoś z naszych bliskich został zatrzymany przez policję pod zarzutem popełnienia przestępstwa i nie mamy żadnych informacji, możemy spróbować działać na własną rękę lub poprosić o pomoc obrońcę w osobie adwokata. Kancelaria Adwokacka Agnieszka Duży świadczy pomoc prawną w zakresie spraw karnych w tym również kontaktuje się w początkowych etapach postępowania z organami ścigania. Informacje o tym gdzie przebywa osoba zatrzymana będziemy mogli najprawdopodobniej uzyskać w Prokuraturze właściwej ze względu na miejsce popełnienia przestępstwa. W sytuacji zaś w której zakończone jest postępowanie przygotowawcze i zostaliśmy poinformowani przez prokuratora o skierowaniu aktu oskarżenia do sądu, wszelkie informacje bieżące związane z nasza sprawą będą dostępne w sądzie.

Zapoznanie się z aktami sprawy w postępowaniu przygotowawczym

Dostęp do dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy w postępowaniu przygotowawczym jest ograniczony. Podejrzany zazwyczaj nie wie, jakie dowody udało się zgromadzić organom ścigania w początkowej fazie postępowania przygotowawczego. Akta sprawy mogą zostać udostępnione podejrzanemu lub jego obrońcy na ich wniosek za zgodą prokuratora prowadzącego postępowanie karne. Natomiast w momencie zgromadzenia całego materiału dowodowego przed skierowaniem do sądu aktu oskarżenia, podejrzany ma zawsze prawo do końcowego zaznajomienia się aktami sprawy i złożenia dodatkowych wniosków dowodowych o czym zostaje pouczony już podczas przedstawiania mu zarzutów. Jeśli wyrazi taką wolę, prokurator ma obowiązek poinformowania go o możliwości przejrzenia akt przed skierowaniem do sądu aktu oskarżenia.

Dostęp do akt sprawy na etapie sądowym

W toku postępowania sądowego oskarżony ma dostęp do wszystkich dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i ma możliwość zapoznania się z wszystkimi dowodami zgromadzonymi w sprawie. Może zatem podjąć skuteczną obronę.

Na czym polega warunkowe umorzenie postępowania karnego oraz jakie są jego skutki?

Warunkowe umorzenie postępowania karnego jest w wielu przypadkach rozstrzygnięciem sądu korzystnym dla oskarżonego. Oznacza ono dla sprawcy brak wymierzenia mu kary za popełnione przestępstwo oraz utrzymanie statusu osoby niekaranej. Warunkowe umorzenie postępowania karnego jest możliwe wobec sprawcy, który przestrzega porządku prawnego, nie był do tej pory karany za przestępstwo umyślne, zaś przestępstwo którego się dopuścił ma jedynie charakter incydentalny w jego życiu i zachodzi duże prawdopodobieństwo, że nie popełni ponownie przestępstwa. Ponadto, sąd nie może mieć wątpliwości co do okoliczności popełnienia przez niego czynu, którego wina i społeczna szkodliwość nie są znaczne. Warunkowe umorzenie sprawy karnej jest możliwe wobec sprawcy przestępstwa, które jest zagrożone karą do 5 lat pozbawienia wolności. Sąd nie orzeka wówczas wobec sprawcy kary, ale poddaje go próbie na okres od roku do lat 3, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora i ewentualnie nakładając na niego inne obowiązki lub zakazy takie jak np. naprawienie szkody lub zadośćuczynienie.

Kancelaria Adwokacka Agnieszka Duży świadczy pomoc prawną w sprawach karnych na etapie postępowania przygotowawczego i sądowego, reprezentując klientów przed organami Policji, Prokuratury i przed Sądami powszechnymi. Miejscem docelowym świadczenia usług adwokat Agnieszki Duży jest Wrocław oraz inne miasta regionu.

Artykuł Postępowanie karne – jak przebiega? pochodzi z serwisu Kancelaria Adwokacka Wrocław.

Kto może być poszukiwany listem gończym?

Poszukiwanie listem gończym w Polsce może nastąpić w dwóch przypadkach. Po pierwsze w sytuacji w której podejrzany lub oskarżony wobec którego wydano postanowienie o tymczasowym aresztowaniu ukrywa się przed organami ścigania. Po drugie w sytuacji w której skazany prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności nie zgłosił się do zakładu karnego celem odbycia kary pozbawienia wolności i miejsce jego pobytu na terenie kraju nie jest znane. Po zmianie przepisów od 1 stycznia 2023 r., Sąd po uprawomocnieniu się wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności nie ma już obowiązku wzywać skazanego do stawienia się w wyznaczonym terminie w areszcie śledczym celem odbycia kary pozbawienia wolności, jak miało to miejsce wcześniej.

Obecnie Sąd wydaje polecenie zatrzymania i doprowadzenie skazanego do aresztu śledczego. W niektórych skomplikowanych sprawach w których postępowania przygotowawcze trwają latami, a podejrzani układając sobie życie, wyjeżdżają za granicę często zapominając o obowiązku podania nowego adresu w sprawie karnej narażają się na wydanie wyroku skazującego pod ich nieobecność i w konsekwencji poszukiwanie ich listem gończym. Często zdarza się, że o wystawieniu listu gończego podejrzany dowiaduje się po kilku latach. W przypadku długotrwałego zamieszkiwania takiej osoby poza granicami Polski i nagłą chęcią powrotu do kraju, może u takiej osoby pojawić się obawa zatrzymania jej na lotnisku lub przy przekraczaniu granicy. Wówczas zadają sobie pytanie, jak sprawdzić czy jestem na liście osób poszukiwanych listem gończym w Polsce?

Jak sprawdzić czy jestem poszukiwany listem gończym w Polsce?

List gończy ma zastosowanie wyłącznie w kraju w którym został wydany. Od 1 stycznia 2023 r. w liście gończym wydanym w Polsce można wyznaczyć nagrodę za ujęcie lub przyczynienie się do ujęcia poszukiwanego, a także udzielić zapewnienia o utrzymaniu tajemnicy co do osoby informującej. Jedną z odpowiedzi na pytanie – jak sprawdzić czy jestem poszukiwany listem gończym w Polsce jest wpisanie swoich danych w ogólnodostępnej wyszukiwarce internetowej pod adresem: poszukiwani.policja.pl. Niestety sposób ten może okazać się zawodny w sytuacji w której baza danych nie zostanie zaktualizowana i dane konkretnej osoby nie zostaną wprowadzone do systemu. Jednym słowem brak figurowania danej osoby w bazie wyszukiwarki nie jest jednoznaczny z brakiem ścigania danej osoby listem gończym.

Najpewniejszym sposobem, aby sprawdzić czy jestem poszukiwany listem gończym w Polsce jest wystąpienie z wnioskiem o udzielenie takiej informacji do Krajowego Rejestru Sądowego. Rejestr Karny nie tylko potwierdzi, czy został wydany list gończy za daną osobą, ale również wskaże dane sprawy karnej, której list gończy dotyczy oraz ewentualny wymiar kary pozbawienia wolności.

Jak sprawdzić czy jestem poszukiwany listem gończym w Polsce z pomocą adwokata?

Wniosek o uzyskanie informacji o poszukiwaniu listem gończym w Krajowym Rejestrze Sądowym może złożyć adwokat danej osoby. W tej sytuacji wystarczające jest zgłoszenie się wybranego prawnika i udzielenie adwokatowi pełnomocnictwa do złożenia wniosku w Krajowym Rejestrze Sądowym i pobrania danych. Następnie po ustaleniu orzeczenia będącego podstawą poszukiwania listem gończym, adwokat może na prośbę Klienta skontaktować się z organem, który zarządził poszukiwania listem gończym, aby podjąć odpowiednie czynności celem uchylenia listu gończego. Należy przy tym pamiętać, że wszelkie przekazywane adwokatowi przez osobę poszukiwaną listem gończym informacje objęte są tajemnicą adwokacką.

Czy można anulować list gończy?

Każda sytuacja jest inna i wymaga analizy danego przypadku, jednak istnieje możliwość uchylenia listu gończego. W przypadku wystawienia listu gończego na etapie postępowania przygotowawczego, po zgłoszeniu się podejrzanego na przesłuchanie i złożeniu wyjaśnień, istnieje możliwość zmiany stosowania listu gończego na inny środek zapobiegawczy lub nawet jego uchylenie. W przypadku wydania listu gończego po wydaniu wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności, również istnieje możliwość jego uchylenia, np. w sytuacji wydania przez Sąd zgody na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, odroczenia kary pozbawienia wolności lub zapłatę zaległej kary grzywny.

Artykuł Poszukiwanie listem gończym w Polsce. Jak sprawdzić czy jestem poszukiwany listem gończym? pochodzi z serwisu Kancelaria Adwokacka Wrocław.

Czemu służy dozór elektroniczny?

Zamiana kary pozbawienia wolności na dozór elektroniczny jest z oczywistych względów korzystna dla skazanego, ale nie tylko. To sposób na odciążenie systemu więziennictwa i budżetu państwa. Zwiększa też skuteczność samej kary jako narzędzia, które ma służyć resocjalizacji. Osoby trafiające do zakładów karnych często nie mają na nią szansy. Wychodzą z więzienia bardziej zdemoralizowane i skłonne do przestępstw, co jest palącym problemem szczególnie w przypadku skazanych, którzy dopuścili się stosunkowo nieszkodliwych społecznie zachowań.

Dobrym przykładem są dłużnicy alimentacyjni. Pobyt w więzieniu zwykle jedynie pogłębia spiralę kłopotów, w które popadli. Odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego zaś stwarza możliwość naprawienia szkód i uniknięcia popełnionych błędów w przyszłości. Skazany nie zostaje wyeliminowany ze społeczeństwa, lecz może w nim funkcjonować, wypełniając swoje zobowiązania. Warunki dozoru elektronicznego pozwalają mu m.in. pracować zawodowo i zajmować się dziećmi.

Na czym polega system dozoru elektronicznego?

Określany niekiedy jako zastępcza kara pozbawienia wolności dozór elektroniczny jest w gruncie rzeczy jedynie jej znacznym ograniczeniem. Zachowanie skazanego podlega stałej kontroli ze strony kuratora sądowego, co możliwe jest dzięki zastosowaniu specjalnych urządzeń elektronicznych – założonego na rękę lub nogę nadajnika radiowego (wyglądem przypominającego zegarek) oraz monitorującego jego lokalizację odbiornika zainstalowanego w miejscu odbywania kary. Najczęściej jest to mieszkanie skazanej osoby.

Opisana aparatura pozwala wyegzekwować nakaz przebywania we wskazanym miejscu czy też niezbliżania się do pewnych miejsc lub osób. Skazany może zachować prawo do wychodzenia z domu o wyznaczonych porach w ściśle określonym celu (np. do pracy). Jeśli jednak naruszy warunki odbywania kary (o czym podmiot nadzorujący dowiaduje się w związku z zanikiem sygnału wysyłanego do odbiornika), sąd może uchylić dozór elektroniczny i przenieść skazanego do zakładu karnego.

Kto może ubiegać się o dozór elektroniczny?

Nie każdy skazany może liczyć na zamianę kary pozbawienia wolności na dozór elektroniczny. Przesłanki do wyboru takiego rozwiązania jasno określa art. 43la. Kodeksu karnego wykonawczego. Sąd udzieli zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego tylko wówczas, gdy:

• względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji, a także inne szczególne okoliczności nie przemawiają za potrzebą osadzenia skazanego w zakładzie karnym (w przypadku już osadzonych bierze się pod uwagę ich dotychczasową postawę podczas odbywania kary),
• na przeszkodzie nie stoją szczególne względy wskazujące, że w razie odbycia kary w tym systemie nie zostaną osiągnięte cele kary.

Jeśli chodzi o drugi z warunków, doświadczenie naszej kancelarii w zakresie spraw karnych wskazuje, że odpowiednie uzasadnienie wniosku o dozór elektroniczny w tym zakresie ma decydujący wpływ na rozstrzygnięcie sądu. Nawiązując ponownie do przykładu dłużnika alimentacyjnego, jeśli może on udowodnić, że odbywając karę w systemie dozoru elektronicznego, szybciej spłaci swoje zobowiązania (np. przedstawi umowę o pracę), sąd chętniej przychyli się do wniosku.

Na tym nie koniec warunków, które muszą zostać spełnione:

• czas trwania kary pozbawienia wolności (lub kilku kar, które skazany ma odbyć kolejno) nie może przekraczać 1 roku i 6 miesięcy lub też 3 lat, jeśli z wnioskiem występuje osadzony, któremu pozostało nie więcej niż 6 miesięcy kary do odbycia,
• skazany musi posiadać określone miejsce stałego pobytu,
• pełnoletni domownicy muszą wyrazić pisemną zgodę na to, by skazany odbywał karę w miejscu ich zamieszkania,
• w miejscu odbywania kary muszą występować odpowiednie warunki techniczne do instalacji aparatury służącej dozorowi (np. siła sygnału radiowego niezbędna dla prawidłowej pracy urządzeń monitorujących).

Powodem odrzucenia przez sąd wniosku o „zastępczą karę pozbawienia wolności” może być wielokrotna recydywa. Dozór elektroniczny nie może zostać zastosowany także w kilku innych sytuacjach, np. wobec osoby odbywającej zastępczą karę aresztu za wykroczenie albo w przypadku kary aresztu wojskowego.

Jak złożyć wniosek o odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego?

Wniosek o odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego należy złożyć na piśmie do wydziału penitencjarnego sądu okręgowego właściwego do miejsca pobytu skazanego. Z wnioskiem takim może wystąpić sam skazany, ale też jego obrońca, prokurator, sądowy kurator zawodowy albo dyrektor zakładu karnego (jeżeli skazany przebywa w więzieniu). Wniosek o dozór elektroniczny nie podlega opłacie.

Czy istnieje gotowy formularz, z którego można skorzystać, składając wniosek o dozór elektroniczny? Dokument najlepiej sporządzić z adwokatem zajmującym się sprawami karnymi.. Oprócz danych osobowych skazanego wniosek musi zawierać uzasadnienie. Do wniosku należy też dołączyć wyżej wspomnianą zgodę pełnoletnich współmieszkańców. Sąd penitencjarny wydaje postanowienie w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku o dozór elektroniczny. Na odmowę sądu przysługuje zażalenie.

Artykuł Wykonanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego pochodzi z serwisu Kancelaria Adwokacka Wrocław.